Szkolenie z AI dla bezrobotnej młodzieży: model brytyjski dla Polski

Intensywne szkolenia z sztucznej inteligencji mogą być skutecznym narzędziem do aktywizacji zawodowej młodzieży zagrożonej wykluczeniem społecznym i rynku pracy.

Program realizowany w Preston w północno-zachodniej Anglii stanowi konkretny dowód na to, że krótkie, skoncentrowane kursy mogą zmienić trajektorię zawodową osób w wieku 16-24 lat. Projekt pilotażowy zaangażował 70 uczestników i odbywał się w centrum szkoleniowym Vault, położonym naprzeciwko dworca autobusowego, co czyniło go łatwo dostępnym dla grupy docelowej.

Skala problemu bezrobocia wśród młodzieży w Wielkiej Brytanii

Liczba osób, które nie pracują, nie uczą się i nie szkolą — określanych jako NEET — stanowi poważny problem społeczny. W Wielkiej Brytanii niemal milion ludzi w grupie wiekowej 16-24 lat znajduje się w tej sytuacji, co reprezentuje ponad 1 na 10 osób w tej kategorii wiekowej. To oznacza, że ryzyko wykluczenia społecznego dotyka znaczącą część młodego pokolenia.

Tradycyjne podejście do aktywizacji zawodowej — długotrwałe szkolenia ogólne lub bezpośrednie poszukiwanie pracy — okazuje się niewystarczające. Stąd pomysł na pilotażowy program, który łączy szybkie zdobywanie kompetencji z praktycznym zaangażowaniem pracodawców.

Jak wyglądał program szkoleniowy?

Kursy trwały zaledwie 3 tygodnie, ale były intensywne i skoncentrowane na dwóch kierunkach zawodowych. Pierwsza ścieżka przygotowywała specjalistów do pracy w marketingu opartym na sztucznej inteligencji, druga — pracowników IT. Taki podział odpowiadał rzeczywistym potrzebom rynku pracy sygnalizowanym przez firmy partnerskie.

Finansowanie projektu pochodziło ze środków publicznych, co podkreśla znaczenie, jakie władze lokalne przypisują aktywizacji zawodowej młodzieży. Partnerami programu były znane międzynarodowe firmy: JD Sports, Heinz i Agilysys. Ich zaangażowanie nie ograniczało się do wsparcia finansowego — firmy te pełniły rolę mentorów i potencjalnych pracodawców dla uczestników.

Aspekt programu	Parametr
Lokalizacja	Preston, północno-zachodnia Anglia
Czas trwania	3 tygodnie
Liczba uczestników	70 osób
Grupa wiekowa	16-24 lat
Kierunki szkolenia	Marketing AI, pracownicy IT
Główni partnerzy	JD Sports, Heinz, Agilysys
Finansowanie	Środki publiczne (podatnicy)

Doświadczenia uczestników i praktyczne efekty

Jeden z uczestników, 17-letni Remi Simms, wybrał kierunek twórcy treści. Jego opinia odzwierciedla to, co program miał osiągnąć: zmianę percepcji i zbudowanie rzeczywistej wiedzy. Jak sam stwierdził, „kurs zmienił moje spojrzenie na sztuczną inteligencję i dał mi lepsze zrozumienie zasad jej działania”. To stwierdzenie jest znaczące, ponieważ pokazuje, że uczestnicy nie tylko zdobywali umiejętności techniczne, ale także rozwijali krytyczne myślenie o technologii.

Program zwrócił uwagę naukowców zajmujących się problematyką młodzieży. Bouke Klein Teeselink z King’s College London oraz Chris Golden z Youth Futures Organisation obserwowali projekt i analizowali jego wpływ na uczestników. Ich zainteresowanie sugeruje, że inicjatywa ma potencjał do skalowania i adaptacji w innych regionach.

Co to oznacza dla polskiego rynku edukacji i pracy

Brytyjski model pilotażowy wskazuje na kilka kluczowych lekcji dla Polski. Po pierwsze, intensywne, krótkotrwałe kursy mogą być bardziej efektywne niż tradycyjne, rozciągnięte w czasie szkolenia, szczególnie gdy chodzi o motywację młodzieży zagrożonej wykluczeniem. Po drugie, zaangażowanie pracodawców od samego początku — nie jako odbiorcy gotowych absolwentów, ale jako współtwórcy programu — zwiększa szanse na zatrudnienie uczestników.

W Polsce problem NEET dotyczy również znaczącego odsetka młodzieży. Choć dokładne porównanie wymaga odrębnych badań, polskie instytucje edukacyjne i organizacje pozarządowe mogą czerpać inspirację z brytyjskiego doświadczenia. Warto zwrócić uwagę na to, że program w Preston umieścił centrum szkoleniowe w łatwo dostępnym miejscu — naprzeciwko dworca autobusowego. To praktyczne rozwiązanie eliminuje bariery transportowe, które mogą zniechęcać młodzież z mniej zamożnych rodzin do udziału w szkoleniach.

Finansowanie ze środków publicznych, a nie wyłącznie z budżetów firm, wskazuje również na to, że aktywizacja zawodowa młodzieży powinna być traktowana jako inwestycja społeczna, a nie wyłącznie biznesowa. W polskim kontekście oznacza to potencjał dla programów wspieranych przez Europejski Fundusz Społeczny czy krajowe fundusze aktywizacyjne.